آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

دارکوب زبله برای غذا خوردن بیرون می‌رود و به اشتباه وارد مغازه یک تاکسیدرمیست می‌شود، چرا که فکر می‌کند آنجا رستوران است. تاکسیدرمیست هم که به دنبال یک دارکوب برای خشک کردن می‌گردد، حقیقت را به او نمی‌گوید.

والی والروس، صاحب یک مسافرخانه، آگهی‌ای در روزنامه محلی چاپ می‌کند و به دنبال یک همدم می‌گردد. دارکوب زبله این آگهی را می‌خواند و تصمیم می‌گیرد با پوشیدن لباس دخترانه و پاسخ دادن به آگهی، والی را فریب دهد تا از دست‌پخت او دلی از عزا درآورد.

دارکوب زبله برای بازی گلف به پارک می‌رود و خیلی زود با کارگرانی که مشغول سیمان‌کاری پیاده‌رو هستند، درگیر می‌شود.

بلوتو مدیر سیرک است و ملوان زبل ستاره اصلی نمایش. بلوتو به اولیو، دستیار ملوان زبل، چشم طمع دارد. ملوان زبل سرش را در دهان شیر می‌گذارد، اما بلوتو یک تکه استیک روی سر ملوان زبل گذاشته است. وقتی ملوان زبل از آن مخمصه خلاص می‌شود، نمایش راه رفتن روی طناب در ارتفاع بالا را اجرا می‌کند: در حالی که یک پیانو و اولیو را با چشم‌بند حمل می‌کند. بلوتو با پوست موز کار او را خراب می‌کند و ملوان زبل را به قفس میمون‌ها می‌اندازد تا خودش به سراغ اولیو برود؛ تا اینکه ملوان زبل اسفناجش را می‌خورد.

اولیو اویل که مانند یک کارگر جوشکار واقعی مشغول کار است، بر اثر برخورد یک قلاب جرثقیل در حال نوسان به سرش، دچار حالت خواب‌گردی می‌شود. ملوان زبل و بلوتو، دو کارگر رقیب در کارخانه، برای به دست آوردن افتخار نجات جان او با یکدیگر می‌جنگند.

در این درام جنایی، زن جوانی زندگی ناامیدکننده خود در خانه را رها می‌کند تا به یک خواننده مجلل در باشگاه‌های شبانه تبدیل شود. اولین شغل او زمانی تقریباً به قیمت جانش تمام می‌شود که با اوباش مالک باشگاه درگیر شده و اطلاعات زیادی درباره فعالیت‌های آن‌ها به دست می‌آورد. رئیس او تصمیم می‌گیرد او را بکشد و مرگش را خودکشی جلوه دهد. اما یک خبرنگار شجاع این گزارش را باور نمی‌کند و حقیقت را برای عموم فاش می‌سازد.

صاحب یک کافه در منطقه بارباری کوست امیدوار است با ازدواج، راه خود را به جامعه اشرافی سانفرانسیسکو باز کند. این فیلم به کارگردانی هنری هاتاوی در سال ۱۹۴۵ اکران شد.

دختر جوانی که مصمم است خواننده رادیو شود، از خانواده‌اش فرار می‌کند. او با مردی همراه می‌شود که در واقع صدای واقعی یک خواننده مشهور رادیویی است که خودش اصلا نمی‌تواند آواز بخواند.

بنی مارتین که از جامعه طرد شده بود، برای فرار از سرزنش‌های مردم به ارتش پیوست. اما وقتی اهالی شهر متوجه می‌شوند که او قرار است مدال افتخار کنگره را دریافت کند، وانمود می‌کنند که او و خانواده‌اش از شهروندان برجسته و محبوب شهر هستند.

هارولد راسل، سرباز آمریکایی که دستانش را در یک حادثه آموزشی از دست داده است، داستان توان‌بخشی پزشکی خود در مرکز پزشکی ارتش والتر رید در واشینگتن دی‌سی را روایت می‌کند؛ اینکه او و هم‌رزمان قطع‌عضو شده‌اش در بیمارستان ابتدا چگونه ناامید شدند و سپس با استفاده از پروتزها و آموزش‌های کادر پزشکی ارتش، امیدی تازه یافتند. راسل یاد می‌گیرد چگونه از قلاب‌هایی که جایگزین دستانش شده‌اند استفاده کند و در انجام بسیاری از کارهایی که زمانی غیرممکن می‌پنداشت، مهارت می‌یابد. او پس از ترخیص از ارتش، توسط ویلیام جی. مورفی، رئیس کالج بوستون، در این کالج پذیرفته می‌شود.