آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

سه سال پس از مرگ شوهرش جولی، کی با اصرار نامزد جدیدش روپرت، جرئت می‌کند به خانه سابقشان بازگردد. اما به زودی بدترین تصورات او به حقیقت می‌پیوندد؛ زمانی که نه تنها خاطرات قدیمی او را رها نمی‌کنند، بلکه روح جولی نیز ظاهر می‌شود که از جفت جدید او راضی نیست. او که برای همه به جز کی نامرئی است، سعی می‌کند از عروسی جلوگیری کند.

پس از آنکه کاروان آن‌ها مورد حمله قرار می‌گیرد و خانواده‌هایشان توسط غارتگران عرب قتل‌عام می‌شوند، دو نوجوان به نام‌های دیوید و سارا در دل بیابان فرار می‌کنند. اما بیابان مملو از خطرات طبیعی، حیوانات وحشی و اشتهای ناپاک «شغال» است؛ شیخی که سارا را برای خودش می‌خواهد. با این حال، بیابان مأمن وسوسه و عشق نیز هست. دیوید و سارا در یک واحه پناه می‌گیرند و زندگی جدیدی برای خود می‌سازند و ابعاد تازه‌ای از وجود یکدیگر را کشف می‌کنند.

محله چینی‌ها، سان‌فرانسیسکو، ۱۹۲۸. داشیل همت، کارآگاه خصوصی سابق که به الکل اعتیاد دارد، مبتلا به سل است و با نوشتن داستان‌های عامه‌پسند امرار معاش می‌کند، با ملاقات غیرمنتظره یک دوست قدیمی مواجه می‌شود که از او درخواست کمک دارد.

در لوکیشنی در پرتغال، یک گروه فیلم‌برداری هنگام ساختن نسخه خود از فیلم «روزی که دنیا به پایان رسید» (۱۹۵۶) اثر راجر کورمن، با تمام شدن نگاتیو مواجه می‌شوند. تهیه‌کننده ناپدید شده است و مونرو، کارگردان فیلم، تلاش می‌کند او را پیدا کند تا شاید بتواند فیلم را به پایان برساند.

این فیلم با دنبال کردن بیش از دو دوجین افراد مختلف در فضای تقریباً بدون کلامِ یک شب تاریک در شهر بروکسل، پذیرش و طرد شدن در قلمرو روابط عاشقانه را بررسی می‌کند.

این «لا تراویاتا» به یکی از موفق‌ترین فیلم‌های اپرا تبدیل شد؛ به‌ویژه در فرانسه که ۸۰۰ هزار تماشاگر پاریسی در شش هفته اول برای دیدن آن هجوم آوردند. این فیلم نامزد دو جایزه اسکار (برای طراحی صحنه و لباس) شد و در همین دو بخش جوایز بفتا را از آن خود کرد؛ همچنین نامزدی بفتا و گلدن گلوب بهترین فیلم خارجی‌زبان سال ۱۹۸۳ را به دست آورد.

«انضباط دی.ای.» یک فیلم کوتاه ۱۶ میلی‌متری به کارگردانی گاس ون سنت است. این اثر بر اساس داستانی از کتاب «نابودگر!» نوشته ویلیام باروز ساخته شده که گاهی شبیه به یک نوآر بودایی به نظر می‌رسد: «دی.ای. روشی برای انجام دادن است. دی.ای. به سادگی یعنی انجام هر کاری به راحت‌ترین و آرام‌ترین شکلی که می‌توانید؛ که همان‌طور که در دی.ای. پیشرفت می‌کنید، خواهید دید سریع‌ترین و کارآمدترین راه نیز هست. می‌توانید همین حالا با مرتب کردن آپارتمان، جابه‌جا کردن وسایل یا کتاب‌ها، شستن ظرف‌ها، درست کردن چای یا دسته‌بندی کاغذها شروع کنید. دستپاچه نشوید، تکان ناگهانی نخورید و اشیاء را چنگ نزنید. انگشتان خونسرد و مسلط خود را طوری روی اشیاء بگذارید که انگار پلیس پیری با ملایمت در حال بازداشت کسی است.»

صورت زنی که پشت جفتی دست ناپدید و دوباره ظاهر می‌شود. نورهای چشمک‌زن. ساختمانی خالی پر از راهروهای تاریک. طرح‌هایی که با نور و فیلم‌برداری با نوردهی طولانی در هوا ترسیم شده‌اند.

«من عکس‌های منظره را روی وجوه یک مکعب چسباندم و به صورت فریم‌به‌فریم از آن‌ها فیلم‌برداری کردم. به نظر می‌رسد که جعبه مدام در حال چرخش است، اما در حقیقت تنها ۹۰ درجه می‌چرخد. ترفند ایجاد این حس اساساً همان روشی است که در فیلم «فضایی» به کار رفت. هدف من برهم زدن آگاهی ما از فضا در حرکت از سه بُعد به سطح و بازگشت دوباره بود.» تاکاشی ایتو

ایتو یکی از فیلم‌سازان تجربی پیشرو در ژاپن است. او در سال ۱۹۸۳ از بخش هنر و فناوری مؤسسه طراحی کیوشو فارغ‌التحصیل شد و در دوران تحصیل، با فیلم «فضایی» در سال ۱۹۸۱ کار خود را آغاز کرد (ایناگاکی که جلوه‌های صوتی فیلم را ساخته نیز فیلم‌ساز و هم‌کلاسی او در مؤسسه بود). او هنرمندی بود که خیلی زود به استادی رسید.